മഴയായ്‌ പെയ്തിറങ്ങിയ ക്ലാര

തൂവാനതുമ്പികള്‍ എന്ന ചലച്ചിത്രത്തിന്‍റെ മാസ്മരികത ഇന്നും പ്രേക്ഷകര്‍ക്ക്‌ അജ്ഞാതമാണ്‌. അത്കൊണ്ടുതന്നെയാണ് ഓരോ കാഴ്ചയിലും അതൊരു നവ്യാനുഭവമാകുന്നത്.

വിശാലവും വന്യവുമായ ജയകൃഷ്ണന്‍റെ മനസ്സാകുന്ന മണ്ണില്‍ ക്ലാരയകുന്ന മഴ പ്രണയത്തിന്‍റെ വിത്തുകള്‍ പാകുന്നു. ആനന്ദത്തിന്‍റെയും ആഘോഷത്തിന്‍റെയും വസന്തകാലം പിന്നീട് വിരഹത്തിന്‍റെ വേനലിന് വഴിമാറുന്നു. നശ്വരമായ ഋതുകാലഘട്ടങ്ങള്‍ മണ്ണിനു സുപരിചിതമാണല്ലോ...തെല്ലൊരു നൊമ്പരത്തോടെയാണെങ്കിലും അത് അനിവാര്യമായ പുതിയ സാധ്യതകളെ കാത്തിരുന്നു. കാലം ജയകൃഷ്ണനായി കാത്തുവെച്ച പ്രതീക്ഷയുടെ പുതിയ മുകുളമായിരുന്നു രാധ എന്ന പെണ്‍കുട്ടി.

സ്നേഹമായിരുന്നു തൂവാനതുമ്പികളുടെ ഭാഷ. ജയകൃഷ്ണനും ഋഷിയും തമ്മിലുള്ള സൌഹൃദത്തിലും, ക്ലാര ജയകൃഷ്ണന്‍ പ്രണയത്തിലും, രാധ- ജയകൃഷ്ണന്‍ ബന്ധത്തിലുമെല്ലാം അത് വളരെയധികം പ്രതിഫലിക്കുന്നു. ഒരു പക്ഷേ സ്നേഹത്തിന്‍റെ ആ ഒരു ഊഷ്മളത തന്നെയാവാം പ്രേക്ഷകരിലേക്കും പകര്‍ന്നു നല്‍കപ്പെട്ടത്.

വശ്യമായ ആ ചലച്ചിത്രാഖ്യാനത്തിലെ മനോഹരമായ ഒരു അധ്യായത്തിലേക്ക് നിങ്ങളുടെ ശ്രദ്ധ ക്ഷണിക്കുന്നു.